Opening van Museum Surmerhuizen, 5 april 2009

openingsrede mevr. Tineke Brommet-Martens:
beste mensen,
In de afgelopen week ben ik er even voor gaan zitten, om een woordje te bedenken voor deze opening.
Al gauw bedacht ik dat ik beter kon beginnen met het "gronden" van dit paneeltje. Denkend aan Eenigenburg kwamen de kleuren groen en blauw in mij op. Hier is Holland op z'n best, zou je kunnen zeggen. Hoewel in het dorp alles heel kleinschalig is, en op menselijke maat, geeft de hele omgeving een groot gevoel van ruimte.
Voor kinderen moet het fijn zijn om hier te kunnen opgroeien, en de wereld en de natuur te ontdekken. Ik vind het heel erg leuk, dat er ook aan de kinderen van het dorp gevraagd is om een bijdrage te leveren aan deze tentoonstelling. Het resultaat hiervan zijn 11 kunstwerkjes, die in de kinderhoek hangen, en die u vooral niet moet vergeten om te bekijken, want het geeft inzicht in hoe de kinderen hier hun eigen leefwereld ervaren.
Daarnaast heeft u kans gezien om van 20 (volgens de flyer waren het er 17, maar ik heb er 20 geteld) , om van 20 mensen werk aangeleverd te krijgen voor deze zomertentoonstelling.
Dat is knap voor zo'n kleine plaats, maar het zegt ook iets over de exposanten.
Voordat je er toe komt om iets met je handen te maken, moet er eerst, zeg maar, rust zijn in je kop.
Dat er hier zoveel mensen zijn, die de rust en concentratie hebben, om uiting te geven aan hun kunstzinnige ideeën, dat is toch wel bijzonder. Het zegt iets over het leefklimaat, waarbij het blijkbaar ook zo is, dat de een de ander aantrekt, en stimuleert.
Verder wil ik over de werken hier liever niets zeggen. Ik vind dat die voor zich moeten spreken, en dat u die op uw eigen manier moet ondergaan.
Wel wil ik nog mijn bewondering uitspreken voor de saamhorigheid waarmee ook deze klus weer is geklaard. U maakt deel uit van een kleine, hechte gemeenschap, die er steeds weer de schouders onder zet. U neemt velerlei initiatieven, met het doel om die gemeenschap leefbaar te maken en te houden. Dat lukt u wonderwel, met gevoel en respect voor de geschiedenis van deze plaats en zijn bewoners.
Om het zover te krijgen dat wij hier vandaag allemaal kunnen staan en van het museum, de tentoongestelde werken, en niet te vergeten, de omgeving kunnen genieten, daar komt heel veel bij kijken.
Dit lukt alleen maar als je het met velen samen kunt doen. Dat is wat hier gebeurt, en dat versterkt dan ook de onderlinge band en de band met het plekje op aarde dat je het jouwe mag noemen.
En dan wil ik nu graag de eerste aanzet geven voor een nieuw te maken kunstwerk, waarvan ik hoop dat u er straks ook een bijdrage aan zult willen leveren!


|